مرحله گذار در نظم جهانی؛ چرا ترامپ سیاست های تهاجمی درپیش گرفته است؟/ جایگاه جهان اسلام در نظم جدید

العالم - آسیا
به گزارش العالم، کمال اوزتورک، نویسنده و روزنامه‌نگار ترکیه ای با انتشار مطلبی تحلیلی در الجزیره نت، نوشته است: من با دکتر نوزات چلیک، استاد علوم سیاسی در دانشگاه سوربن فرانسه، در مورد آینده اروپا صحبت کردم. وقتی از او در مورد پیش‌بینی‌هایش پرسیدم، پاسخ داد: "اروپا زودتر از آنچه انتظار دارید فرو خواهد پاشید و فرانسه اولین کشوری خواهد بود که فرو می پاشد."
کمی پس از مصاحبه ما، امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه، اظهار داشت: «اگر اقدامی نکنیم، اروپا ظرف پنج سال غرق خواهد شد.»
اما در مورد ایالات متحده، این کشور همچنان به اعمال فشار بر اروپا ادامه می‌دهد و این فروپاشی را تسریع می‌کند. در همین حال، برخی از روشنفکران آمریکایی معتقدند که « دوره آمریکا» نیز به سر آمده و این دولت (دولت دونالد ترامپ) به دلیل درک این واقعیت، سیاست‌های تهاجمی در پیش گرفته است.
در مورد پیش‌بینی‌هایی مبنی بر اینکه رقابت چین و آمریکا به یک درگیری منجر خواهد شد، این موضوع را با دکتر مراد اوزتونا، متخصص امور چین در مرکز مطالعات خاورمیانه (ORSAM) در آنکارا، در میان گذاشتم. او گفت: «چین و ایالات متحده در نهایت به نوعی تفاهم خواهند رسید و من فکر نمی‌کنم درگیری رخ دهد. اما جهان قدرت چین را بیش از حد ارزیابی می‌کند.»
وی درباره اینکه آیا در آینده شاهد نظم جهانی با محوریت چین خواهیم بود؟» گفت: « چین مانند ایالات متحده ساختار مناسب و قدرت لازم برای مدیریت چنین سیستمی را ندارد.»
مرحله انتقالی بی قانونی همراه با اقدامات تهاجمی
ایالات متحده با تکیه بر چه قانونی رئیس جمهور ونزوئلا و همسرش را در تاریکی شب از خانه‌شان ربود؟ یا اسرائیل برای حمله به قطر به چه اصل بین‌المللی تکیه کرد؟ هیچ کدام.
حمله به ایران، لبنان، غزه، یمن و سوریه مبتنی بر هیچ قانون یا اصولی نیست. مرحله کنونی مرحله گذار در نظم جهانی است که با نبود قوانین و مقررات و افزایش تجاوزگری به خاک کشورها همراه است.
به این معنا که اگر دونالد ترامپ رییس جمهور آمریکا، بخواهد جزیره گرینلند متعلق به دانمارک را با زور تصرف کند، یا اسرائیل حمله به ایران را از سر بگیرد، چه کسی مانع آنها خواهد شد؟ اگر چین از این هرج و مرج قانونی برای الحاق تایوان استفاده کند، یا روسیه تلاش کند همه اوکراین را اشغال کند، نتیجه چه خواهد شد؟
بنابراین، نظم جهانی در حال ایجاد محیطی پر هرج و مرج به معنای نبود قانون و مقررات است. کشورهای مسلمان دراین فضا چگونه عمل خواهند کرد؟
امروزه، با فروپاشی نظم جهانی موجود و ظهور نظمی جدید، باید درموضع خود تجدید نظر کنیم. اگر یک نظام چندقطبی در حال شکل‌گیری است، ما (کشورهای اسلامی) نیز باید یک مرکز قدرت ایجاد کنیم.
جهان به سمت چه نوع نظم جهانی پیش می رود؟
شی جین پینگ، رئیس جمهور چین، دوم فوریه، ضمن میزبانی از رئیس جمهور اروگوئه، دیدگاه خود را برای نظم جهانی آینده ارائه داد و اظهار داشت: «ما باید برای پیشرفت به سوی یک جهان چندقطبی عادلانه و منظم و به سوی جهانی شدن اقتصادی سودمند متقابل همکاری کنیم»
بنابراین با توجه به استدلال های دکتر مراد اوزتونا، مبنی بر ناتوانی چین در مدیریت نظم جهانی، این سوال مطرح می‌ شود که در یک نظم جهانی چندقطبی، چه کسی این قطب‌ها را رهبری خواهد کرد؟ و چند قطب وجود خواهد داشت؟
برای پاسخ به این سوال پیچیده، می‌توان چندین احتمال را در نظر گرفت. هند، روسیه، چین و برزیل از جمله کشورهایی هستند که می‌توانند به طور بالقوه این قطب‌ها را رهبری کنند. اما باید کمی بر منطقه خود تمرکز کنیم.
جهان چند قطبی؛ جهان اسلام باید مرکز قدرت ایجاد کند
درجهان چندقطبی، نیازی نیست خاورمیانه و جهان اسلام به یک قطب شرقی یا غربی بپیوندند؛ بلکه ایجاد قطبی ویژه برای آنها به ضرورت تبدیل شده است.
کشورهای مسلمان از زمان اتحاد با انگلیس، ایالات متحده، فرانسه و روسیه، بیشترین آسیب را دیده‌ و جنگ‌ها، درگیری‌ها، تروریسم، تفرقه‌، فقر و استثمار همواره بر سر آنها آوار شده است.
امروزه، با فروپاشی نظم جهانی و ظهور نظمی جدید، باید در موضع خود تجدیدنظر کنیم. اگر یک نظام چندقطبی در حال شکل‌گیری است، ما (جهان اسلام) نیز باید یک مرکز قدرت ایجاد کنیم.
مذاکرات کشورهای ترکیه، عربستان سعودی و پاکستان می‌تواند هسته ی این روند را تشکیل دهد. و می‌توان با رهبری یک یا چند کشور، یک قطب قدرت ایجاد کرد و به تعادل قابل توجهی در صحنه بین‌المللی دست یافت.
ما دارای منابع انسانی، نیروی جوان، توانایی‌های نظامی، انرژی هسته‌ای، منابع انرژی و پتانسیل مالی هستیم و برای تبدیل شدن به یک مرکز جاذبه و یک نیروی تأثیرگذار چه چیزی کم داریم؟ ما فقط به ایده، غلبه بر اختلافات و دستیابی به وحدت، باید اعتقاد داشته باشیم .
مرکز قدرت جدید: ائتلاف مدیترانه‌ای
کشورهای عضو اتحادیه اروپا در صورت فروپاشی ، چه خواهند کرد؟ آیا آنها برای تأمین نیازهای خود در زمینه منابع انسانی، انرژی، امنیت و توسعه اقتصادی به اتحادهای جدید نیاز نخواهند داشت؟ راه حل در گرایش به چین نیست که از نظر جغرافیایی از اروپا دوراست بلکه، همکاری اروپا با کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا می‌تواند افق جدیدی را برای اروپا بگشاید.
فرهنگ مشترک کشورهای حوزه مدیترانه، منابع انسانی کشورهای اسلامی، منابع انرژی و توانایی‌های نظامی، صنایع دفاعی و منابع مالی ترکیه و پاکستان، همگی عناصری هستند که اروپا به شدت به آنها نیاز دارد. وقتی اسپانیا، ایتالیا، یونان و فرانسه - کشورهای مدیترانه - به قطب نوظهور بپیوندند، مرکز قدرت متفاوتی در جهان پدیدار خواهد شد.
عامل نزدیکی ترکیه، پاکستان و عربستان سعودی را در نظر گرفته و تصور کنید که بقیه کشورهای اسلامی نیز به این مسیر بپیوندند. اگر جهان به سمت یک سیستم چندقطبی حرکت می‌کند، ما نیز باید نظام قدرت خود را به عنوان یک قطب جدید داشته باشیم. این یک رویا نیست، بلکه یک ضرورت است.